Sekali Betul, Bila Dua Kali...?
Dalam Bahasa Melayu pengulangan digunakan untuk menunujukkan bilangan objek yang banyak seperti jalan-jalan, kereta-kereta, dan lain-lain. Itu kalau digunakan untuk objek. Tapi lain pula halnya bila digunakan untuk kata sifat.
Contohnya pandai-pandai, bukannya bermaksud tinggi tahap pandainya malah bermaksud tidak berapa pandai pula atau berlagak pandai. Begitu juga dengan bodoh, sekali memang betul bodoh tapi kalau bodoh-bodoh bermaksud nampak macam bodoh atau bodoh-bodoh alang. Sama juga dengan gila, sekali memang sah gila tapi kalau dua kali perangai aja gila-gila.
Tapi ada satu objek kalau disebut dua kali boleh lari juga maksudnya. Orang maksudnya manusia tapi kalau orang-orang ialah objek yang seakan manusia yang dipacak di sawah untuk menghalau burung. Hmm, kamu ni orang ke orang-orang?
p/s: Baik kawan dengan orang yang gila-gila, bodoh-bodoh dari orang yang 'pandai-pandai'.
Contohnya pandai-pandai, bukannya bermaksud tinggi tahap pandainya malah bermaksud tidak berapa pandai pula atau berlagak pandai. Begitu juga dengan bodoh, sekali memang betul bodoh tapi kalau bodoh-bodoh bermaksud nampak macam bodoh atau bodoh-bodoh alang. Sama juga dengan gila, sekali memang sah gila tapi kalau dua kali perangai aja gila-gila.
Tapi ada satu objek kalau disebut dua kali boleh lari juga maksudnya. Orang maksudnya manusia tapi kalau orang-orang ialah objek yang seakan manusia yang dipacak di sawah untuk menghalau burung. Hmm, kamu ni orang ke orang-orang?
p/s: Baik kawan dengan orang yang gila-gila, bodoh-bodoh dari orang yang 'pandai-pandai'.
